Feeds:
Posts
Comments

Archive for April, 2010

Pinangarap mu bang mahalin at mag mahal? Maalala ko lang, nung ako ay kolehiyala napakadami kong masugid na manliligaw na naliligaw at naduduling ata saakin, halos ibat iba ang kanilang diskarte, may mga nagpupunta sa bahay,merun sa campus lang,may pa lableter epek,tex tex, tawag minsan, at kung anu anu pa. Peru sa kabila ng mga iyon, merun at merun tayung mga babasteden. Dahil siguru hindi natin tipo, o kaya hindi sila ang ating pinapangrap na maging nobyo o nobya, hindi sila ang ating pinangarap na ibigin. At merun namang masusuwerte na manliligaw na sila anb ating pinili, dahil sila ang ating pangarap.

Pinangarap kong ibigin ng taong mahal na mahal ako, peru san ko naman hahanapin yung tao nayun? Sinu naman yung magmahal sakin ng sobra? Pinangarap ko na hindi ako kayang saktan, hindi ako kayang lokohin, hindi kayang ipagpalit ako sa ibang babae,kahit maganda sa akin, hindi kayang magsinungaling sakin. Pinangarap kong magkaroon ng lablyf na bongga. Peru masuwerte tayu kung makikita natin ang taong makapagpapaligaya satin ng lubusan, na walang ibang hinangad kung hindi ang pagmamahal natin, walang hinangad kung hindi ay makasama tayu at maging kanilang kabiyak sa habang buhay. Hays…. So cheesssyyy!

Ilang beses nakong nasaktan sa pag-ibig,ilang beses nakong umiyak,niloko, pinaglaruan,pinag mukhang tanga, pinagsinungalingan, pinagpalit sa ibang babae. Ayoko na, masakit masaktan, nakakadala at parang hindi kona kaya ulit na mag mahal. Parang ang hirap muling magtiwala sa ibang lalake, dahil sa paulit ulit kang nasasaktan, hinde ko tuloy alam kung pano ko muling pagbibigyan ang nararamdaman ko sa iba. Peru sa kabila ng iyon, gusto kong muling maging masaya, gusto ko ulet na maramdaman na may nagmamahal sa aken, may mag aalaga saken. Pinapangarap kong muling umibig hindi man sa ngayon, peru pagdating ng panahon!

“Pangrap ko ang ibigan ka

At sa habang panahon

Ikaw ay makasama

Ikaw nalang ang siyang kulang

Sa buhay kong ito oh oh..

Pangarap ko, ang ibigan ka..”

Read Full Post »